Fabrikasyon ürünlerin artmasıyla bazı meslekler yok olmaya yüz tuttular. Bu mesleklerden birisi de yorgancılık oluyor. Ankara’nın Çubuk ilçesinde Gökay Yavuz bu mesleği devam ettirmek için zorluklara göğüs geriyor.
Babasından 17 yaşında öğrendiği yorgancılığı 45 yaşında sürdürmeye çalışan Gökay Yavuz, işlerinin eskisi kadar fazla olmamasından dert yanıyor. Çeyiz kültürünün azalması ile saten yorganlara talebin azalması Gökay Yavuz’un işlerini etkilemiş. Ayda yaklaşık 30 yorgan ürettiklerini söyleyen Gökay Yavuz, mesleğini yaşatmaya devam ediyor.
17 YAŞINDAN BERİ YAPIYOR
Ankara'nın Çubuk ilçesinde yorgancılık yapan 45 yaşındaki Gökay Yavuz, 17 yaşında babasının yanında başladığı mesleğini sürdürüyor.
Yavuz, yaptığı açıklamada, yorgancılığın kendileri için bir aile mesleği olduğunu, tüm zorluklara rağmen mesleğini sürdürmeye devam ettiğini belirtti.
Çeyiz kültürünün azalmasıyla birlikte saten yorganlara olan talebin büyük ölçüde düştüğünü anlatan Yavuz, aylık ortalama 25-30 yorgan ürettiklerini söyledi.
FABRİKASYON ÜRÜNLER İLE ARADAKİ FARK BÜYÜK
Fabrikasyon ürünlerle el emeği yorgan arasındaki farkın büyük olduğunu vurgulayan Yavuz, "Pamuklu yüz ve kaliteli yün çok önemli. Elyaf ya da yünün kalitesi yorganın dayanıklılığını belirler. Biz el emeğiyle sağlam dikiş yapıyoruz. Fabrikasyon ürünlerde ise daha ince iplik ve daha zayıf döşeme kullanılıyor." dedi.
Çubuk’ta yorgancılığa devam eden Gökay Yavuz, aile mesleğini devam ettirmek istediğini söyledi. Artık sayıları azalan bu meslek sahiplerinin tek istedikleri ise mesleklerinin ölmemesi oluyor.
